Iris is natuurlijk prachtig en geweldig. Kortom, versie 1.0 is heel goed gelukt!

 

Jasmijn is bijna de overtreffende trap. Is lief en leuk, maar doet ook dingen die we nog nooit hadden ervaren. Kortom, versie 2.0 is ook heel goed gelukt!

 

We zijn natuurlijk heel benieuwd hoe het met versie 3.0 zal zijn... We gaan het beleven!

 

 

Whoehoe! Iris zit in groen met zwemmen. Kortom... mijn spanningsniveau gaat nu iedere keer als een afzwemdatum dichterbij komt omhoog, want dan gaat de juf selecteren wie wel en wie niet. Zou het dan toch voor de zomer zijn???

Jaja, hij prijkt al een paar weekjes op Iris haar bikini: de BLAUWE vlag. Kortom, een uur lang zwemmen in het diepe, met kleren aan!! Ging er halvewege de eerste twee lessen nog een kurkje om haar middeltje, nu is ze al 2 lessen kurkvrij!

 

Kijk, dat zijn dingen om heel trots op te zijn. Een uur lang moeten vertrouwen op je spierkracht. En dat te bedenken dat ze begin van dit jaar nog in een gipsbroek zat en haar been eigenlijk geen spierkracht meer had. Kanjer!

Jasmijn begint steeds meer te praten. Er komen steeds meer woorden uit haar mond. Hopelijk scheelt dat in frustratie en gaat ze ons straks met haar woorden om de oren slaan in plaats van met haar speelgoed.

 

Hier een greep uit wat wij allemaal horen (en de vertaling tussen haakjes als het niet zo duidelijk is): poes, auto, boot (vliegtuig), bouten (buiten), diet (Iris), boemen (bloemen), pin (spin), bom (boom), keuren (kleuren), tieten (zitten), dakiewel (dank je wel), kaar (klaar), boos, koes (kus), low (leeuw), Eejoer (Eeyore), Toelie (Tully), Banjer (hond),  papa, mama, aan, Doe (doei), eeeeej (hey), oooopa (opa), ooooma (oma).

 

Kortom het gaat de goede kant op!

Maandag moest Iris naar Bureau Jong om een bezoekje te brengen aan de jeugdarts. Ze had weinig zin, zeker toen ik haar vertelde dat ze waarschijnlijk met de dokter moest praten. Bleek een hartstikke aardige mevrouw op Onitsuka Tigers te zijn (waar het hart van vol is...), maar daar pak je Iris natuurlijk niet mee in.

 

Een weergave van het gesprek:

 

"In welke groep zit je?" "Drie."

"Wat vind je het leukste om te doen?" "Buitenspelen."

"Oh? Ik hoor van andere kindjes dat die dan niet meer zoveel buitenspelen. Maar jij mag dan alleen buitenspelen als de anderen binnen zijn?" "Nee."

"Wat vind je niet leuk om te doen?" "Rekenen."

"Waarom niet?" "Omdat ik het niet zo goed kan."

"Met wie woon je allemaal thuis?""Met papa, mama en mijn zusje."

"En heb je een lief zusje?" "... (stilte)... Soms."

"Oh? Is ze niet altijd lief?" "Nee, want ze knijpt, slaat en bijt."

"Wat is je lievelingseten?" "Pizza!"

"Welke groente eet je graag?" "......(stilte)....."

"Vind je komkommer lekker of bloemkool of ..." "Komkommer!"

 

Kortom, er zijn een paar antwoorden bij waardoor wij wellicht als ouders een aantekening krijgen in het grote boek van slechte opvoeders...

 

Ook werd er nog even gekeken naar hoe ze kon hinkelen (en ja hoor, mevrouw kon opeens ook met rechts hinkelen, terwijl ze hier thuis altijd onze hulp nodig heeft), kon voetballen (met links toch echt sterker, maar ja ze is ook echt enorm links) en kon ballen. Ze mocht ook nog wat natekenen, een poppetje tekenen en haar naam schrijven.

 

Ook werd er gemeten en gewogen. Ze is nu 113,2 cm en hiermee een lijntje onder gemiddeld. Met de lengte van Vincent en mijzelf in het systeem wordt Iris ergens tussen de 165 - 175. En ze ligt nu op koers voor de 165. Ze is 19 kilo, precies op de gemiddelde lijn. En om met de woorden van de jeugdarts te spreken: "Ze is gewoon slank. Zo zien we ze graag." Misschien scheelt dat dan weer wat in de aantekening die we krijgen...

Na maanden van respijt moesten we toch weer even naar de keuringsdienst voor kinderen afgelopen woensdag. Maar eerst moest Iris zwemmen en misdroeg Jasmijn zich gruwelijk tijdens het wachten. Een uur duurt dan heel lang.

 

Maar eenmaal aangekomen op het bureau ging Iris netjes zitten kleuren en ging Jasmijn gewillig op de weegschaal staan en onder de meetlat. Daarna mocht ze spelen en dat deed ze natuurlijk graag. Ook ging ze heel lief mee naar binnen bij de wijkverpleegkundige. Daar stond een keukentje en ze liet even zien dat ze wel wist hoe je al die kopjes, kannetjes en pannetjes moest gebruiken. Daar hoefde we maar weinig woorden aan vuil te maken, want ze liet zien dat ze zich prima ontwikkeld!

 

Jasmijn is nu 10,6 kilo en 81 cm!

Iris zit op de bank en kijkt (voor de tweede keer vandaag?) Sesamstraat. Er is een monster met twee neuzen en een monster met 1 neus. Eentje zingt dat ze niet met elkaar kunnen spelen omdat ze verschillend van elkaar zijn.

 

Iris roept hard dat dat niet zo is. Want ook al ben je verschillend dan kan je nog met elkaar spelen. Zelfs in Sesamstraat liegen ze dus wel eens...

Zo nu de vakantie ten einde loopt toch maar weer even een update van deze kant. Want er is inmiddels veel gebeurd.

 

Jasmijn loopt sinds vaderdag en tegenwoordig als een kievit! Dus wij moeten oppassen, want Jasmijn is toch wel heel anders dan Iris. Die zette je ergens neer en die bleef zitten. Maar als je Jasmijn ergens neerzet en je draait je om is ze al weg. Kortom, ze vraagt veel aanpassingsvermogen van ons. Wij roepen dan ook menigmaal per dag: NEE JASMIJN! Geen knopje, geen ding, niets is veilig voor haar grijpgrage handjes. Neemt niet weg dat ze meestal erg vrolijk is.

 

Helaas is ze de laatste paar dagen wat van slag. We zijn net terug van 2 weken kamperen in Slagharen. Daar sliepen we met z'n vieren in de caravan van Opa Bert. Dat was erg gezellig en de kids mochten ook later naar bed dan gewoonlijk. Jasmijn ging vaak pas slapen als Iris ook de caravan in kwam.... En nu moet ze opeens alleen in een bed en ook alleen op een kamer slapen die groter is dan de caravan... Dat zal behoorlijk moeilijk voor haar zijn.

 

We hebben twee heerlijke weken gehad. Lekker tijd voor elkaar en met elkaar. En natuurlijk ook nog de vrijheid van de camping. Waarschijnlijk gaan we nu wel een tent kopen, zodat we volgend jaar er ook weer op uit kunnen trekken. Maar dat is toekomstmuziek natuurlijk. Eerst maar eens kijken hoe het dit jaar gaat lopen.

 

Met Iris gaat het redelijk goed. De fysiotherapeut is niet tevreden met het feit dat ze nog steeds mank loopt en voelt in haar heup ook wat weerstand. We hebben nu over een paar weken een vervroegde afspraak in het VUmc om toch even te laten controleren. Anders was het pas eind oktober geworden. Vanmorgen waren we weer bij de fysiotherapeut en die was wel heel tevreden over hoe sterk ze is geworden. Dat is dus een pluspunt! Nu maar hopen dat er niets geks in haar heup aan de hand is. Maar goed, dat horen we over een paar weken wel.

Jeetje, het is al lang geleden dat we hier echt iets neer hebben gezet. Tegenwoordig gaat het toch makkelijk met een tweet op Twitter, aangezien die dan ook op Facebook en Hyves verschijnt. En zo praten we de wereld wel even bij in korte berichtjes. Het past ook wel bij de staat van ons leven op dit moment. Vin begonnen met een nieuwe baan, werkt ma t/m do 9 uur per dag om op vrijdagmiddag vrij te kunnen zijn. En ook bij mij is het druk. Weer druk met projecten en dan maak je rare dagen en ben je blij als je ook nog even andere dingen kan doen naast werk en het gezin. En dan schiet het blog er wel een beetje bij in. Neemt niet weg dat de meesten wel weten hoe het met ons gaat. Zo niet... Dan moet je maar eens bellen ;-)

 

Nadat Iris in maart uit het gips is gegaan, wat het even aan haarzelf hoe ze zich zou ontwikkelen. Nu, ze kon op een gegeven moment prima lopen, maar daar bleef het ook wel bij. Nou ja, het was niet prima, want ze liep erg mank, maar goed, ze ging wel weer lopen. En na de controle in het ziekenhuis mochten we dan toch eindelijk naar fysiotherapie. Na een tijdje zoeken en ook nog eens heel lang wachten op een plekje, gaan we nu dan 1x per week naar de oefeningendokter. En we zien haar gewoon vooruit gaan. Ze loopt al minder mank en ze loopt zelfs al hele stukken weer! Lange stukken doen we met name op het loopfietsje en op de gewone fiets, maar goed. Nu werken we wat aan de stand van haar been. Blijkbaar is dit de tijd om dat te gaan corrigeren. En Iris? Iris vind het prima. Heeft de grootste lol met de fysiotherapeut en doet iedere dag trouw alle oefeningen die ze krijgt.

 

Ze loopt ook gewoon steeds beter. Onlangs heeft ze een deel van de Assendelftse wandeltocht gelopen, zelfs meer dan ik had verwacht. En afgelopen maandag gingen we naar sprookjeswonderland in Enkhuizen waar ze bijna alles heeft gelopen vanuit haar enthousiasme. Kortom, best wel trots op dat meisje! Ze is ook weer in het zwembad te vinden op woensdag, want ja, die diploma moeten we ook nog halen. Maar ja, haar benen zijn wel heel zwak en aangezien ze het nog niet met haar (ieniemienie dunne) armen compenseert, gaat dat niet zo heel snel. Maar goed, we gaan inmiddels zonder tranen en dat is al heel wat!

 

Met Jasmijn gaat het ook goed. Was ze voorheen een lief meisje, tegenwoordig is er iets in haar losgebroken wat eerder op een wild beest lijkt dan op de voorbeeldige baby die we kende. Kortom, ze wordt een echte peuter ;-) En wat voor eentje.. Eentje met een behoorlijk karaktertje. Als iets niet mag, moet je je wel even bergen. Anders slaat ze je een blauw oog of gooit ze wel iets naar je. Ze ontdekt ook graag. Niet alleen kasten en alles wat ze maar tegenkomt, maar ook hoe lang het duurt voordat je echt ingrijpt als je nee zegt. En lopen? Tsja, ik denk dat ze Iris haar record wil gaan breken. Die liep met 19 maanden en Jasmijn is al aardig op weg om dat te gaan verbreken. Ze loopt wel aan je hand mee, maar ach, waarom moeilijk doen als kruipen veel sneller gaat. En snel gaat het. Het brengt haar overal, zonder dat wij het soms doorhebben. Ze ligt ze binnen no time in het zwembad als we even niet kijken. Of als het heel stil is dan is ze iets aan het 'ontdekken' of gewoon de trap op aan het klimmen. Want ja, dat ze niet kan lopen wil nog niet zeggen dat ze geen trappen kan klimmen. Op haar krukje zitten vindt ze ook leuk. Ze klimt erop, zit aan tafel en gaat snel weer weg. Want ook hier is er maar een kort spanningsboogje voor.

 

We hebben dus onze handen vol aan de dametjes. En als ze samenspelen helemaal. Want we belanden hier thuis regelmatig in een echte catfight. Waarbij Jasmijn fysiek geweld niet schuwt en Iris haar mondje roert. We kijken nu al uit naar de pubertijd!!!!!